ایـــکســـــ پــــــــــی

برخورد اول شما با یک بازی کلاسیک وحشت - بقا که اسم رزیدنت اویل روشه چیه؟

اول بسم الله یه صدای رعب آوری میگه " ررزیدنت ایولللللل" و بعد منوی بازی ظاهر میشه، با این پیش فرض که اوکی دیگه یه بازی قدیمیه که یکم چهره شو جدید کردن پس باید بزنم روی new game!

با زدن نیو گیم کاتسین اولیه پخش میشه و دوبله دوستان دارینوس بسیار خوب است، باریک الله 🤚✨ و بعد وارد بازی میشید، شما یک زن 18-19 ساله کم تجربه عضو گروه s.t.a.r.s هستید که به کوهستان آرکلی، نرسیده به شهر راکون اعزام میشید. نقش شما کمک های اولیه و امداده اما تنها کاری که نمیکنید کمک های اولیه و امداده :| به گروهک شبه نظامی شما حمله میشه و از هم جدا میشید. وارد یه قطار میشید که ناگهان شروع به حرکت میکنه و حین فهمیدن اینکه این سگ های زامبی چین، چرا مسافرا زامبی شدن میفهمید که یه زندانی هم فرار کرده...

زندانی به نام بیلی، طراحی بیلی هم کاملا طبق الگوی یه جوان رام نشده مو سیخ سیخی دهه هشتاد خودمونه :)

تجربه دوربین ثابت کلا برام یه جوری بود، با اینکه کلی ویدیو ازش دیدم و حتی امروزه هم بازی های ترسناک دوربین ثابت مثل Tormented Souls 1/2 میسازن ولی حقیقتا یه جوریه :/ چون شما هیچوقت همه محیط رو نمیبینی و این یه حس "نمیدونم اونجا چیه = ترس " بهتون میده. شما هرچقدر که پیشروی میکنید تو زاویه ای قرار میگیرید که همه اتاق رو نمیبینید و از یه گوشش وقتی صدا میاد ناخوداگاه تکون نمیخورید تا اون چیزه بیاد سمت شما نه اینکه شما برید سمتش!

حالا دوربین ثابت رو میشه کنار اومد اما سیستم هدف گیری بازی رو -_-، کلی تیر هدر دادم تا فهمیدم -.- من رزیدنت اویل 4 اصلی رو سال 2020 بازی کردم و یادمه هدف گیریش با کیبورد بود و حین راه رفتن هم شلیک نمیکرد ولی به طرز عجیبی خیلی لذت بخش بود! اما اینجا هدف گیری ندارید. من هی سعی کردم موس رو بچرخونم دیدم هیچی نمیشه پس فقط شلیک کردم و میخورد به زامبیون اما تو مواجهه با یکی از هیولا ها تازه فهمیدم هدف که میگیرید میشه با کلید های جهت بالا یا پایین رو هم جهت گرفت -.-

پس با کلید های چپ و راست هم چپ و راست میره اما شما هیچکاری نکنید سنگین ترید چون اصن نشانه ماوس نداره که بفهمید تیرتون کجا میخوره، ممکنه در اوج استرس ببینید ده تا تیر به کابل روانه کردید به جای زامبی ×_×

خو نمیشه اینا رو بگی مرد حسابی ؟!

خب دیگه بازی 2002 آدم انتظار زیادی نباید داشته باشه تا وقتی برسید به سیستم save و چه سیستم ذخیره سازی ! واقعا عجب سیستمی

اگه رزیدنت اویل های 7 به بعد رو بازی کرده باشید میدونید که اون سیستم قدیمی ذخیره با دستگاه تایپ به این سری برگشته اما تعداد دفعات ذخیره کردن شما نامحدوده، یعنی راحت از اتاق امن خارج میشید، یه چک به زامبی میزنید برمیگردید و ذخیره میکنید.

اما تو نسخه های قدیمی ظاهرا یه آیتم برای ذخیره سازی لازم بود به اسم جوهر ماشین تایپ که بازی تعداد محدود بهتون میده تا نذاره فرت و فورت ذخیره کنید ×_× این دیگه واقعا نامردیه

با همین سیستم های قدیمی سرگرم بودم که شخصیت بیلی قابل بازی شد. شما باید جفت بیلی - ربکا رو کنترل کنید! ظرفیت مهمات بازی به شدت محدوده و میتونید بین بیلی و ربکا مهمات رو جابجا کنید تا کم نیاد که بازم کم میاد -.- هیچ خبری هم از بزرگ تر شدن ظرفیت مهمات یا inventory نیست.

کنترل دو تا کاراکتر هم با اون طراحی منوی کلاسیک بازی جالبه، شما میتونید همراهتون رو با گزینه های solo / team دنبال خودتون بکشید یا بذارید اونجا بمونه، میتونید اونو تو حالت همراهی (idel) یا حمله خودکار(attahck) تنظیم کنید و ایکی ثانیه جابجا بشید بینشون. این موضوع مهمه چون بخش زیادی از پازل های بازی طوری طراحی شدن که یکیشون تو موقعیت A کاری انجام بده و اون یکی توی موقعیت B حاضر باشه.

اینا رو ولش چرا دشمنای بازی اینقدر نمیرن؟ چرا نمیمیریننننن؟ چرا نابود نمیشیننن؟ چرا کل مهمات منو حروم میکنیدددد؟؟!؟!

خیلی سگ جونن بزغاله ها -.-

مخصوصا اون هیولای لزج سبز رنگ طبقه همکف عمارت جایی که اتاق پروژکتور قرار داره، اون چرا با هیچی نمیمیره؟!

توی بار و میخانه هم سروکلش پیدا میشه، اینا رو من فقط با فرار رد میکردم.

فارغ ازین بحث وقتی یارتون رو روی حالت حمله خودکار میذارید ممکنه کمکتون کنه و ممکنه هم تیر های با ارزش رو به آسمون شلیک کنه به خاطر همین گاهی من یکی یکی شخصیت هارو جابجا میکردم تا مهمات حروم نشن.

معما های بازی واقعا جالب بودن، مخصوصا اون عذاب تو قطار! دهن سرویس این چی بود آخه ؟ من 3 دقیقه وقت دارم تا حاصل جمع ده تا عدد بشه 85؟! اینقدر استرس داشتم که جمع و تفریق یادم رفته بود -.- بعد وقتی میبازی با خودت میگی که اوکی الان حساب کردم بریم که اعداد رو وارد کنیم بعد میبینی زارت! رندوم تغییر میکنن :| با هزار مصیبت وارد میکنی یکهو میره سمت اون یکی کاراکتر و میگه برای اونم باید وارد کنی اما اینبار بدون نمایش اعداد :/

فقط اونجاش که حاج خانم جوان در دخمه عمارت از یک میله بالای فاضلاب اویزون میمونن و شما که بیلی باشید مغزتون ارور میده که چطور باید برسید به اون نقطه تا نجاتش بدید و میمون های زامبی جهنده گازتون نگیرن.

جدی میمون زامبی چیز جدیدی بود،عجیبه که تو نسخه های بعد استفادش نکردن.

کلا معما های بازی سخت و عجیبن واقعا و مشخصه برای گیمر امروزی طراحی نشدن چون ما به نشانه ها خیلی عادت کردیم و البته دوربین متحرک که این بازی جفتشو نداره. شما یه آیتم بدست میارید و با خودتون میگید اینو چیکارش کنم و روحتونم خبر نداره که باید اون آیتم رو با گزینه مشاهده بگیرید بچرخونید و هی کلید enter رو بزنید تا بازش کنه یا چیزی که روش هست رو بخونه.

مثلا تو معمای کیف سامسونت چرا باید رمز رو خود کیف نوشته شده باشه؟!

یا به خاطر دوربین ثابت بازی ممکنه یادتون بره که تو یه گوشه بازی اصلا یه دری هم وجود داشت که باید اونجا برید.

یا حتی شما هرگز نخواهید فهمید که اگه بغل یه سری جعبه ها راه برید شروع میکنه به هل دادن اونها :/

کلا زیاد مجبور شدم از راهنمایی که قرن ها پیش تو فروم های رزیدنت اویل نوشته شده بودن استفاده کنم و این واقعا رو اعصابمه که برای بازی راهنما ببینم.

انتظار لو دادن پازل یا توضیح دادن مداوم نداریم ولی حداقل یه نشانه بالا سر اون آیتم بذار مردحسابی، من کلی به سر بز شلیک کردم با فرض اینکه آیتم تو دهنش مثل رزیدنت اویل های جدید میافته پایین ولی ضایع شدم.

نکته بعد اینکه بازی واقعا طولانیه و از همینجا میشه مطمئن بود ریمیک پر محتوایی خواهد داشت مخصوصا اگه دشمنای بازی رو حذف نکنن، دشمنایی که من تعجب کردم چرا بعد ها تو این سری استفاده نشدن، حشرات بزرگ، عنکبوت ها، میمون ها و خفاش ها که واقعا معضلی بودن برای من ×_×

این لباسا چیه ناموسا این ژاپنی های عجیب غریب میذارن برای کاراکتر ها

من چرا باید کاستوم پرستاری داشته باشم؟!

تو بخش باس فایت ها هم بازی خیلی خوب ظاهر میشه و دیگه خبری از "کلیک کن به چشم بزرگ قرمز" نیست، مثلا باس فایت خفاش واقعا خوب بود، وسطش از خودش کلی توله خفاش تولید میکنه که واقعا اذیت میکنن. باس فایت های دیگه مثل تایرانت و باس آخرشم که جیمز مارکوس باشه نفس گیر بودن. کلا داستان بازی خوبه، شخصیت هاش باحالن، باس فایت های متنوعی داره و معما هاشم جز چند تاشون چالش برانگیز و مناسب و خلاقانن.

داستان و رابطه بین ربکا و بیلی از نقاط قوت و بامزه بازیه همچنین این دشمن هاشون مثل هزارپا ها و میمون ها که نوآورانه بودن. ایده گیمپلی دونفره واسه زمان خودش باحال بود که باعث میشد حواسمون به جفت شخصیت ها و قابلیت هاشون باشه.

ولی یه ایرادی داره

بازی اصن دیگه به درد بازی کردن نمیخوره :/

نه جدی میگم، شما اگه واقعا یه بومر پشمالو دهه هفتادی یا شصتی باشید ممکنه بتونید با این گیمپلی کنار بیاید ولی باید نوستالژی پرست پلشت باشید که بگید " نههه این خیلی خوبه هیچوقت نباید تغییر کنه گگگگگ..."

برو باو مرتیکه فسیل -_-

بیخیال شید و منتظر ریمیک هاش باشید چون رو اعصابه بیشتر، شما سیستم نشانه گیری درست حسابی ندارید، تعامل با اشیا اصن قابل فهم نیست، بعضی مکانیکه ها گنگ و نیازمند کلی آزمون خطا هستن و خلاصه اینکه فرسوده شده دیگه.