ایـــکســـــ پــــــــــی

درود بر دوستان ارجمند

من ، سوشیانس ؛ از پس انجام بازی carrion ، اومدم تا براتون بگم که چی به چیه دا.

خلاصه که‌ ادامه مطلب در طلب شماست .

تا سیزن بعدی جنگ شروع نشده یه پست حق بریم.

امروز میخوایم یه سری پست شروع کنیم به اسم "داستان نابودی" که پایانش مصادف با پایان بشریته چونکه همواره در این دنیای فانی مرگ و زندگی یک قانون جاودان است!

تو سری " داستان نابودی" که میتونید از قسمت دسته بندی هم پیداش کنید قصه استدیو های بازی سازی مطرح رو از بدو تولد، شیرخارگی، رشد و نمو در جست و جوی دوری تـــــــــــــــــا مرگشون رو میریم و میفهمیم چه بودند و چه کردند و چرا ؟!

چون پس فردا استدیو ساختید یه اپسیلون ذره ای 👌 آگاهی داشته باشید.

بریم سراغ قسممت اول

داستان نابودی آقام rocksteady

.

.

بریم ادامه ":)

اینروزا اینترنت و مخصوصا بلاگفا اینقدر سخت یاری میکنن که ایموشنال دمیج خوردم واقعا -.-

اتفاقی توی یوتیوب به یه موضوعی برخوردم که با شرایط الان هماهنگه ":)

این شما و این
دروغ های بازی های کامبیوتری در باره جنگ

بی بروبرگرد هممون بازی های شوتر پلی دادیم. آثاری که با doom و half life پا گرفتن و امروزه به هرکی بگی شوتر یاد کالاف دیوتی و بتلفید میافته. نبرد های عظیم و انفجار، تفنگ های متنوع و کوشت و کشتار بی رحمانه در کنار یه قصه هیجان انگیز باعث میشن که شوتر سبک مورد علاقه خیلیا باشه. اصن ما یه همسایه داشتیم که در طول رشد و نمو من، فقط یادمه این بشر کالاف دیوتی بازی میکرد. هیچ بازی دیگه انجام نمیداد فقط کالاف!

یه علت دیگم اینکه بازی های شوتر زیاد مغز شمارو کار نمیگیرن که شونصد تا آیتم جمع کنید یا مجبور به انتخاب های سخت بشید. تفنگ رو بردار و شلیک کن! همین"":)*

اما مثل تمام بازی های دیگه این آثارم تو چیزی که نشون میدن با چیزی که واقعیت داره یه خورده که چه عرض کنم یه ملاقه گونده خالی بندی قاطی میکنن تا شما بیشتر لذت ببرید و امروز ما اینجاییم تا از خالی بندی های جنگی تو بازی ها براتون پرده برداری کنیم.

منظورم دوباره زنده شدن و درمان سریع نیستا -.- اینا بچه بازیه هممون میدونیم.

سلام هم نسلیای جنگ زده من

البته ازون جنگ های زمینی و سرباز میاد تانک از رو ملت زد میشه ملت رو اسیر میگیرن نه

ازین مدل موشک نقطه زن و میم وار و بهینه سازی شده ترش

آخرش فک فامیلای نیل کاک من (نیل دراکمن) خودشونو نشون دادن و به ما یورش بردن -.× یه عده فکر میکنن اسرائیل کمک میکنه این قوم لوط حاکم اینجا رو شکست بدیم و بهمون دموکراسی هدیه بده :| آره سید بیا 👍 گذاشته برات! کجا دیدی اینا خیری به کسی برسونن آخه. اون یه چیز درون مملکتیه. صدا و سیمام خوب رفته تو فاز ملیت گرایی انگار تا دیروزش نمیگفت کوروش کبیر چیز خاصی نیست -.- امان از فرصت طلبان طالبان

این روزها که اینترنت هم اعصاب آدمو لوت میکنه سنگر اکثر ماها شده گیم های ذخیره شده تو قفسه یا پوشه دانلود هامون. ویجیاتو و زومجی باز میشنا! ولی شما ها یادتون نمیاد اون گدیم ندیما سال 98 که سر بنزین اینترنت داخلی شد زومجی پر بود از کاربرایی که به همدیگه لینک دانلود فیلم، مخصوصا جوکر 2019 که تازه اومده بود میفرستادن. لینک سایت های دیگه، کامنت اعتراضی و بحث زیاد بود خلاصه. الان میبینی زیر پست " بازی جدید نینتندو " کلا 12-13 تا کامنته که چند تاشون گفتن واووو عجب بازی ساختار شکنی خیلی مراسم باحالی بود :/

.

مشتی دغدغه هاتو ناموسا :|

.

کلا خاورمیانه، این مهد تمدن و خرد و دانش و فلسفه، مثل این اروپایی های سوسولِ مست و شنگول نیست که -.- مشتی ما خار و مادر تمدنیم. ما تاب آورترین و شورشو در بیار ترین مردم جهانیم که جای پناهگاه میریم پشت بوم موشک هارو ببینیم. تازه f-35 دست دوم تو دیوار میفروشیم. در کل تاب آوری مون بالاست. مخصوصا این دوران که همه دنبال نفت و قدرت طلبی پوچ دنیا شدن. ناموسا آدم حرصش میاد دوست داره چار تا بمب اتمی سفت بزنه اسرائیل و آمریکا و روسیه و چین و ترجیها هند رو تبدیل به زمین فلت ماینکرافت کنه :/

از حق نگذریم جنگ میم هارو بردیم چون همه دنیا از یهودیا خوششون نمیاد ":)

والا این قوم خدازده رو حتی خدام گفته آدم نمیشن دیگه ما هات داگ کی باشیم :)

خلاصه که سنگر گیم ...

مغز ما به طور غریضی دنبال آروم کردن شرایط میره، یکی کار میکنه، یکی کتاب میخونه، یکی سریال میبینیه، یکی انیمه و یکیم همرو باهم در کنار گیم انجام میده. مثل حاجیتون :| این یه چیز طبیعیه و نشونه بقاست وگرنه از افسردگی دارک سولز درونتون میزنه بیرون. به هم خرده نگیرید که واوو حاجی تو چطوری میتونی تو این شرایط بازی کنی؟! مگه نمیبینی ملت دارن میمیرن ...

اون بهتر از من و تو شرایط رو درک کرده، اگه بازی نکنه چیکار کنه؟ موشک تو کمد خونش داره ؟ یا کیک زرد مامان بزرگشو غنی کنه ؟

این یک واکنش طبیعیه تا مغز شرایط رو کنترل کنه

این جا واقعا بازی میکنیم که به بیرون فکر نکنیم ":)

.

اینروزا ویچر3 رو تجربه میکنم و دنیای بازیش حسابی منو گرفته ":))) شما چه میکنید؟

راستش سن آدم که بالاتر میره گیم زدن گاهی اون حس سابق رو نداره، اینکه تا اتفاقی میافتاد و مدرسه و درس تعطیل میشد احساس میکردیم آزاد شدیم و میخواستیم تا خرخره خودمون با بازی و فیلم غرق کنیم! ولی الان حتی جنگ هم یه حسی بهم میده که هیییی! جنگ به عمرت اضافه نمیکنه... وقتی تموم شد باز تویی و همون زندگی. باید کار کنی و به کارات برسی...

اینجاست که آدم میفهمه بچگی چه دورانی بود.

البته بچه هایی که آنلاین بازی میکردن احتمالا یا مجنون شده و معتاد گشتن یا مردن یا به بازی آفلاین روی آوردن و تازه الان فهمیدن بازی داستانی چه چیز حقیه :") اونی که تو این شرایط war of mine بازی کنه درک عمیقی از جنگ پیدا میکنه. جنگی که سرمایه دار ها و سیاست مدار ها سر منابع طبیعی و قدرت راه میندازن و به بهونه ملی گرایی همرو بدبخت میکنن، بعد با یه صلح مسخره به خودشون نوبل میدن درحالی که مردم با پیامد هاش روبرو میشن.

تو این دوره جنگی بود که فهمیدم بلاگفا نه توایران بلکه تو کاناداست و تمام مدت خیلی سخت باز میشه واسه همین بود -.- مشتی اصن بهت نمیخورد تو کانادا باشی :/ سر همین پست گذاشتن واقعا سخت بود، یه بخش گنده زندگی منم نوشتن پسته پس دمیج سختی خوردم.

این پست زیاد گیمی نبود فقط یادداشتی بر دوران جنگ بود، از نسلی که یخبندون و کرونا و جنگ رو دیده ولی همچنان سرپاست تا یه چیزی بسازه ":) چیزی که دنیا رو جای بهتری برای زیستن کنه.