ایـــکســـــ پــــــــــی

ایـــکســـــ پــــــــــی

فرهنگ گیم و زندگی

ایـــکســـــ پــــــــــی

شاهکاری در شاهکارها،نقد وبررسی بازی دیسانرد

سال انتشار۲۰۱۲
ناشربتزدا
سازندهارکین

امروز به نقد یکی از برترین با ی های تاریخ، یکی از بهترین بازی های ژانر ایمرسو سیم(یکی از زیر ژانر های مخفی کاری)،یعنی دیسانرد میپردازیم.این نکته هم اضافه کنم که این بازی بازی مورد علاقه خودم است.بریم برای نقد!

کروو اتانو،شخصیت اصلی خوشتیپ ما!

شخصیت پردازی بازی کمی مورد دارد،همام اول یک ملکه میبینم،همان اول میمیرد و بعد میفهمیم او همسر ما بوده است!بعد هم یک دختر میبینم و میفهمیم دخترمان است و باید با آن قایم باشک بازی کنیم!

اما با اینحال داستان بازی بی نظیر است.داستان مردی دنبال انتقام،که تنها خوشی اش دخترش اش است(بخواطر همین است خیلی از مراحل بازی درباره نجات دخترش است).مردی که از گارد سلطنتی ملکه و همسر او، بخواطر یک توطئه‌ به زندان میفتد. در همان اوایل بازی ما از خدای این بازی،قدرت های ماورایی دریافت میکنیم.البته این اخرین دیدار ما با خدای این بازی نیست.ما در این بازی بار ها و بار ها با این خدای جذاب ملاقات میکنیم و با او گپ میزنیم و ممکن است گاهی در کنارش قلیونی هم چاق کنیم(!).هر چه نباشد،او به ما قدرت های ویژه ای داده است!التبه سوء تفاهم نشود،این خدا به کسان دیگری هم این قدرت را داده است و خواهد داد و فقط شما نورچشمی خدا نیستید!

قدرت جادویی ما!

این قدرت ویژه قابلیت های جذابی دارد.میتوانید خودتان یک موش شوید،میتوانید موش هارا به جون کسی بندازید،میتوانید تلپورت کنید(بهترین قابلیتش همین است) و کلی قابلیت دیگر.بیشترین جذابیت گیم پلی هم همین است.البته ما کلی سلاح،نارنجک و یک شمشیر عالی داریم که توسط داشنمند شهر ماPiero Joplin،قابل ارتقا است(همین ماسک معروف شخصیت را هم این داشمند ساخته است).واقعا به شخصه به ایشان ارادت خاصی دارم،وقتی این ماسک را برایم ساخت،حس میکردم خفن ترین ادم شهر هستم.

البته به یکی ازجذاب ترین بخش های گیم پلی بازی اشاره نکردم،یعنی وقتی که شما یک ضربه خوب به دشمن میزدنید و دشمن دستش قطع میشود یا حتی گاهی نصف میشود!(این اتفاق خیلی نادر است)

همه این بخش ها را کنار هم بگزاریم، به سختی به اتمسفر و گرافیک خاص بازی میرسند.وقتی به ساختمان های بازی نگاه میکنیم دقیقا این حس طاعون زدگی شهر را به ما منتقل میکند و با داستان بازی خیلی جور است.

اتمسفر فقط خودت سلطان!

وقتی وارد محیط بازی میشوم،حس افسردگی و ناراحتی به من غلبه میکند و انوقت است که سازندگان بازی را تحسین میکنم.شما فقط نگاه کنید، اسمون پر از دود،خانه های متروکه و آن جو تاریک با آن داستان تاریک چگونه صحنه های خارق العاده میسازند.

حال چه کنیم؟ بازی کنیم یا نکنیم؟

اگر به من باشد، حتی وقتی قرار است فقط تا اخر عمرم یک بازی را انجام دهم،قطعا همین است.اگر داستان،گیم پلی و گرافیک را دوست دارید قطعا این بازی را انجام دهیم.

و در آخر نمره بازی

ارشیا
شنبه بیست و دوم دی ۱۴۰۳
17:51
دندان روی جگر بگذار.