ایـــکســـــ پــــــــــی

ترس از برداشتن اولین قدم تو زندگیمون چیزیه که همیشه باهاش سروکار داریم و خواهیم داشت، میترسیم بپریم تو آب، میترسیم بریم یه شهر غریب، میترسیم بریم تو گروهی، میترسیم یه فعالیتی رو شروع کنیم ...

این ترس ها همیشه باهامون هست و اگه درونگرا باشیم و بخوایم بریم تو یه جای برونگرا مانند دیگه خر بیار و باقالی بار کن -.-، اما فارغ از تایپ شخصیتی و ویژگی های روانشناسی تغییر برامون لازمه :) تغییر، چالش، شکست و موقعیت ها جدیدن که مارو از اون چیزی که قبلا بودیم متمایز میکنن و به یه چیز جدید تبدیل میکنن.

باهاش نجنگید *) خودش شمارو میبره

ترجیها بهش نه نگید چون اگه موقعیتش هست، پس یه چیزی درونتون هست که اومده سراغتون :) یکی میخواد یه حرکت خفن بکنید، حرکات خفنم توسط آدمای خفن زده میشن .

با شلوارک زیر کولر کسی خفن نشده -.-

ورود به دنیای بازی های ویدئویی اما اونقدر شاید جدی نیست، همه میگن این حوزه یه سرگرمیه و دهه های قدیم که میگن وقت تلف کردن محضه، دهه های جدیدم که به عنوان شغل انتخابش میکنن. شما دوستدارید کدوم دسته باشید ؟ با گسترش این دنیای 0 و 1 هرکسی بره توش اول گیج میشه که یا حضرت خضر اینجا کجاستتتتت و بعدشم یه جوری یه مسیری رو میره ...

بازی های ویدئویی در گذشته های فتعلی شاه قاچار روی دستگاه هایی به اسم آرکید عرضه میشدن که شما میرفتی در دکون و پول میدادی و یه سری بازی دو بعدی پیکسلی رو روی دستگاه تجربه میکردی اما امروزه تو موبایل هاتونم نفوذ کردن! ایلان ماسک که یه کاری کرده بود رو ماشین هم پلستیشن بشه زد :|

کامیونیتی گیم

هر اجتماعی یک سری عضو داره، از باشگاه محلتون بگیر تا هیئت و کسّاب ( جمع کسبه : | ) محل. تو دنیای دیجیتال ازینم بیشتر عضو داریم، هر چند نفر که یک جا جمع بشن تشکیل یه کامیونیتی رو میدن از کامیونیتی بازی های کلاسیک دهه 90 بگیر تا کامیونیتی یک بازی خاص مثل کالاف دیوتی مدرن وارفایر 2 ، هر عضو کامیونیتی میتونه عضو گروه های دیگم باشه، میتونه عضو یه گروه بزرگ ترم باشه و توی گیم همه ما عضو کامیونیتی گیمیم :)

شاید با خودتون بگید کار خاصی میکنن یعنی ؟!

#
#
#

نه والا -.-

ازونجایی که میانگین سنی گیمر ها 34 سال و خورده ای هستش شما ممکنه هر آدم مجازی رو اونجا ببینید، هرچند که اغلب دانش آموزن و میان درباره تجربیات، نظرات شخصی، اخبار و شایعه ها باهم صحبت میکنند. گاهی ممکنه ببینید دارن درباره یک تفنگ توی بازی طوری صحبت میکنند که انگار آمریکا سلاح هسته ای جدید میخواد بزنه فرق سر پوتین :|

یعنی چنان جو میدن و جدی بحث میکنن که آدم غریبه با خودش بگه یاخدا این کلمات چین! یا خدا این اصطلاح ها چین! یا خدا اینا چی میگنننننن!!!!!

ریلکس باشید ^_^

کافیه جمله " اصطلاحات بازی x " رو سرچ کنید که ما این قسمت اصطلحات زیادی رو با کمک چیتوگه چان پوشش دادیم :) اما هر گیمی هم کلمات خاص خودش رو داره

اینا جزوی از برند سازی اون بازی هستند، مثلا همه بازی ها واحد پیشرفتی به اسم xp دارن که هرچی جمع کنید مهارتتون بیشتر میشه اما ممکنه یه بازی یه اسم دیگه بهش بده.

اگه اهل هیچ گیم خاصی نباشید ممکنه گذرتون به کامیونیتی کلی گیم بخوره ،ملیون ها کاربری که تو سایت ها، کانال ها و گروه ها فعال هستند و راجع به عناوین مختلف بحث و جدل میکنند. میشه ازشون راهنمایی گرفت، میشه داستان های گُنگ بازی ها رو فهمید، میشه ترفند هایی رو آموخت و حتی ازشون کمک گرفت. میشه هم احساس " اشتراک تجربه شخصی " رو تجربه کرد :| . به خاطر ماهیت مجازی این مجموعه ها اشخاص هویت واقعی شونو کم نشون میدن پس حواسمان باشد، شاید یکی با نام کاربری " souls of morta " هزارن دنبال کننده داشته باشه و چیزای خیلی خفن و عجیبی راجع بازی ها بگه اما کسی که واقعا پشت حساب " souls of morta " قرار داره خیلی اوقات مشخص نیست.

منظورم همون زندگی واقعی و مجازیه دیگه ، تواینستاگارم همه چیزی رو نشون میدن که دوست دارن شما ببینید نه چیزی که واقعا هست :)

قوانین فضای مجازی تو گپ و گفت های گیمینگ هم صادق هستند، ندادن اطلاعات شخصی، باز نکردن سفره دل و اعتماد زیاد نکردن اما یه مورد دیگم هست به اسم " کاربر های ترول و تاکسیک "

ترول و تاکسیک دسته ای کاربر ها هستند که عمدتا بیکارن، علافن، نوادگان همونایی هستند که از صبح تا پاسی از شب تو کوچه خیابون ول میگشتن. اونها میتونن جانوارن تک رو باشن که فحش میدن، هیت میدن، نفرت پراکنی یا تمسخر و قلدری میکنن یا میتونن یک گروه باشن.

توصیه ما این است که اگه به صورت گروهی دیدید، بدونید اون مجموعه، جای سالمی نیست و بهتره کمتر یا اصلا بهش سر نزنید.

ممکنه احساس کنید باید به کامنت یا پیامشون جواب بدید و این در 90 درصد مواقع شرطش اینکه عضو سایت یا مجموعه بشید پس حساب خواهید ساخت، جواب خواهید داد و دیگه عضو خواهید بود ^_^

سعی کنیم اوقات کامیونیتی گردی ما بیشتر از گیم زدن نباشه، یه جورایی مثل اینکه شما عاشق کتاب باشید اما انبوهی از کتاب جمع کنید ولی نخونید، یا بوک بلاگر هارو بیشتر دنبال کنید، انگار که عاشق فیلم باشید ولی بیشتر نقد فیلم ببینید تا خود فیلم.

انگار ساندویچ رو دوست داشته باشی ولی عکسشو ببینی جای اینکه بخوریش :|

کلا چیز عجیبیه و کامیونیتی ها میتونن در شما احساس " FOMO " ایجاد کنند. احساسی که به اسم Fear of missing out
یا ترس "جا موندن " شناخته میشه . این احساس یه ترفند بازاریابی هستش که کمپانی های ناشر گیم به کار میبرن و قبل از انتشار بازی با انبوهی از اطلاعات و شایعات اغلب بدرد نخور کامیونتی اصلی گیم و گروه های کوچیک تر رو گرم میکنند.

سعی کنید بعد از گیم زدن گشت و گذار تو این جمع هارو کنترل کنید تا شما رو از زندگی ننداختن -.-

#
#
#
#
#

خب دوستان و همراهان، این قسمت اول خام و نپخته این مجموعه بود، نظرتون رو بگید که چطور میشه بهترش کرد

و آیا اصن ادامه بدی یا جمع کنیم بریم مزرعه :| ؟!