استودیو ها قربانی مدیریت
قربانی اول
Black box
سال 2002 توسط EA خریدازی شد.
سری need for speed از زمانی که از ایده ای روی کاغذ تبدیل به یک برند شد، قصه ای حدوددددد🤔 امممم 27 ساله داره. نزدیک سه دهه با عناوین مختلفی که توی معرفی سبک ریسینگ به خیلیاشون پرداختیم. این مجموعه از زمان نسخه underground تــــــا RUN هویت اصلی خودشو پیدا کرد. هویتی که مدیون مغز های متفکر استودیو جعبه سیاهه.

.
نیدفور اسپید چه از لحاظ فروش چه رضایت گیمریان در صدر بود تا جایی که نسخه Need for Speed: Underground 2 تو سال 2004 ده هفته تو صدر لیست فروش انگلیس روبه صفت بوده! یعنی بالاتر از gta san andreas حتی :) موست وانتد خاطره انگیز 16 ملیون نسخه اون زمان فروخت! پر فروش ترین نسخه سری شده بود و احتمالا با احتساب تورم و شرایط الان اگه این رقم رو تبدیل کنیم هنوزم هست ":)
خلاصه که آقای سفید! جنس آبی و پخت و پز 😎
اوضاع وقتی خراب شد که بازی nfs pro street به اندازه قبلیا خوب در نیومد، نکه بد باشه ولی اونقدر خفنم نشد. مدیریت EA که سابقه ای درخشان در به فنا دادن اسوتدیو ها داره دست به کار شد و تیم رو نصف کرد :| نصفی روی یک NFS کار کنید نصفی رو یه NFS دیگه کار کنید. حالا مشخص نیست چجوری نصف کرد و چرا به اونا که قرار بود نسخه Undercover رو توسعه بدن گفت 16 ماه فقط وقت دارید.
نتیجه این تقسیم گله ای و زمان کم به علاوه لو رفتن نسخه ناقص بازی تو بازار باعث شکست سال 2008 شد و در کنار شکست دیگه EA تو بازی SKATE فشار خورد و چند نفرو اخراج کرد -.- د آخه ...!
تو اون برهه EA عین مرد معتاد و بنگی خانواده هروقت فشار میخورد چند تا از بازی ساز های بلک باکس رو اخراج میکرد و هی از افراد کلیدی و کار درست کم شد تا بازی آخرشون یعنی need for speed run هم با وجود داستان باحال و نکات خوبی که داشت خوب نفروخت و استودیو اول تغییر نام پیدا کرد بعدم کلا منحل شد.
کسایی مثل مارتین سیکس و ادوارد آگستینی که موسس و مدیر هنری استودیو بودن بعد ها تو پروژه Sleeping Dogs همکاری کردن که اونم با اینکه خیلی بازی حق و خفنی بود ولی به خطار بازاریابی بدش دیده نشد :(
هعی مرد...
قربانی دوم
Monolith
EA کلا معروف بوده به طمع و تفت دادن ولی شما برادران وارنر رو نشناختید ":)
سال 1994 شرکت مونولیث پروداکشن توسط «برایان گوبل»، «برایان وایت»، «برایان باومن»، «گرت پرایس»، «جیس هال»، «پال رنو» و «توبی گلدول» تاسیس شد :| قشنگ انگار شرکت تعاونی یا سوهانی برادران زدن! شرکتی که توسط این مردان خردمند ساخته شده بود ازون دست استودیو های بی نام نشونی بود که شانس پیدا نکرد درحد ناتی سگ یا راکستدی دیده بشه درحالی که بازی های فوق خفنی ساخت.
حداقل از ناتی سگ کاراش خفن تر بود :|
اونا برای سیستم عامل فسیل داس بازی توسعه میدادن و موتور خودشونو هم ساخته بودن البته تا قبل از توسعه اولین بازی شون یعنی BLOOD که یه بازی شوتر خشن ساخته شده با موتور Build کن سیلور بود. بهترین بازی ساخته شده با این موتور هم لقب گرفت و خییـــــلی حق تر ازون چیزیه که به نظر میاد شما فقط گیمپلی شو ببین بعد با خودت میگی واقعا لیاقت داشت اندازه DOOM دید بشه.
که نشد -.-
البته استقبال خوبی ازش شد و بازی بعدی شون هم به اسم " هیچ کس برای همیشه زنده نمی ماند " بیشتر از قبلی ترکوند! اینم مثل بازی blood که خشن با تم کنایه و ظنز بود، جاسوسی و اکشن با کنایه و طنز بودش. یه اثر خوش ساخت و حرفه ای با حال و هوا و اشاره های مختلف به جیمز باند.
تازه از اولین کاراکتر های زن زمان خودشم رونمایی کرد. کاراکتر نه ویترین جذابیت های جنسی بود بلکه یک جاسوس حرفه ای با ظرافت و قوی رو نمایش میداد، میدونم این دوره این فمنیستی بیش نیست اما اون زمان حرکت مثبت و متفاوتی بود ":)
نسخه دوم این بازی متای 91 واقعی داشت، هوش مصنوعی، نویسندگی، موسیقی و اکشنش مورد تحسین همه بود و پا به پای بتلفید که برند شوتر ها حساب میشد رقابت میکرد. از نظر خیلیا مثل گیم اسپات که بهترین بازی سالم بود! شما گیمپلی رو ببینید پشم کم میکنید ":)
هرچند نمیدونم چرا حالا یا اشتباه مارکتینگ بوده یا تقاضای بازار نبوده یا هرچی، عناوین No One Lives Forever خوب نمیفروختن و ناشر راضی نبود، بعد ناشر رو یکی دیگه خرید داد به یکی دیگه و اونم یکی دیگه و اینقدر بده بستون شد تا جایی که حق امتیاز بازی گم شد :| آخرین بار دست وارنر بی پدر دیدنش -.-
اونا تا قبل از خریده شدن توسط وارنر ها بازی ترسناک F.E.A.R توسعه دادن، شوتر ترسناک و حقی به سبک وحشت ژاپنی بود و کم نقص و حق مینواخت :") معمولا بازی های شوتر ترسناک موضوع عجیبین که تا الانم کمتر کسی سراغشون رفته ولی FEAR یه اثر خیلی خاص و خفن درومد. داستان دختر بچه ای اسرار آمیز به نام آلما که دهن به قومی رو سرویس کرد. درست مثل دد اسپیس این اثرم تو نسخه های اول چیز جالب و حقی بود اما بعدیا رو فکر کنم یکی دیگه ساخت.
بعد ها با نشر سگا بازی Condemned رو ساختن که اینم یه چیز خلاقانه و جدید بود، یه شوتر اول شخص جنایی که شمارو در نقش یه پلیس تو فضایی مثل فیلم seven قرار میده، نکته جالبش در کنار حل معما با کلی گجت و ابزار باحال ، اینبود که در کنار گرافیک واقع گرایانش (هنوزم ببینید واقعی میزنه) هرچیزی توش سلاح بود! یعنی حتی تفنگ تو دست هم میتونستید سلاح سرد کنید، میله، دیلم، آچار و آجر و ...
البته اینقدر خشن بود تو آلمان ممنوع شد :/

مونولیث تا قبل از خریده شدن توسط وارنر بازی های خوبی ساخته بود حالا یه سری کم فروش یه سری متوسط ولی افتضاح نبودن. تو وارنر اونا یه چیزی ساختن که فراتر از بازی های متنوع اول شخص خودشون بود، سیستمی به نام نمسیس!
اما نمسیس چیه ":)
برای فهم کارکرد این سیستم پادکست یکی دو ساعته هم کمه اما به زبان ساده! تو بازی های shadow of mordor و shadow of war که توسط مونولیث ساخته شدن، شما هرکاری میکردید شخصیت پردازی کاراکتر ها عوض میشد! یعنی در حالت عادیش هوش مصنوعی رندوم شخصیت میساخت، اسم، ظاهر، سبک مبارزه و این ویژگی ها رو به صورت رندوم میساخت و اونا خودشونو تو بازی نشون میدادن، مثلا صحبت میکردن که فلانی هستند و اینطوری میکنن. در نوع پیشرفته نسبت به رفتار شما و رفتار خود هوش مصنوعی داستان ها عوض میشن. اگه کسی رو بکشید خط داستانیش و شاهدین و تمام سیستم دشمنا عوض میشه، نکشید عوض میشه، فرار کنید عوض میشه! با جادو بکشید عوض میشه، کدوم حالت بکشید بازم عوض میشه!
این یه سیستم نقش آفرینی نیست که مثلا 100 تا حالت از پیش تعیین شده بذارن! هوش مصنوعی نمسیس اینارو رندوم میسازه !
به طور مثال اگه یه شخصیت رو نکشید سری بعدی که باهاش روبرو بشید قوی تر برگشته، تیکه بهتون میندازه، اگه بکشید، تو شهرش همه رو ممکنه قوی تر کنن تا جلوتون در بیان ":)
اگه میخواید دقیق تر بدونید این سیستم چطوری کار میکنه به این لیـــــــــــــــنک سر بزنید #)
خلاصه که سازنده سیستم نمسیس نه تنها همچین کار خفنی کرد و دنیای داستان سرایی رو تکون داد بلکه دوتا بازی سوم شخص خیلی خوبم تحویل دنیای گیم داد. حالا فکر میکنید وارنر باهاش چیکار کرد؟
استودیو رو به باد داد!
بعد از shadow of war وارنر تو همه چیز به فنا رفت:/ تو فیلمسازی ری×د تو بازی سازی هم بیشتر. راکستدی با رفتن اعضای اصلیش و اسهالی به اسم جوخه انتحاری ضربه سختی بعد از اسهال قبلی یعنی گاتهام نایتز زد. وارنر هم که تنها موفقیتش Hogwarts Legacy بود به مونولیث گفت توام بازی بعدی تو کنسل کن و کل خوبای مونولیث با ارشدشون رفتن ازونجا، اون ته موندم اومدن بازی wonder woman رو بسازن که اول وارنر گفت اون سیستم نمسیس خفنه رو حذف کنید یه اکشن معمولی تر بسازید آخرشم گفت آقا سیاست شرکت عوض شده کنسله کلا "|
مونولیث با وجود اینکه کاپ بازی سال یا متای بالای 90 کم گرفت اما اهل فن میدونستند که تو زمینه موتور بازی ساختن و هوش مصنوعی رو دست اینا نیست! بعد تعطیلیش کلی فاتحه فرستادن ...
میتونید نظر بازیسازان مطرح دنیای گیم درباره تعطیلی و بیکاری برو بچه های مونولیث رو ازینـــــجا ببینید
تازه نمسیس هم تا سال 2036 در انحصار برادر وارنر مونده ":) تا اونموقع یکی بهتر ازش میسازن اما عده ای دیگر و حیف زمان و هزینه....
قربانی سوم
Tango game works
یه سری از استودیو های بازی سازی شامل چند تا آدم خفن ناشناس هستند و یه سری دیگم کسی رو دارن که فقط اسمش تضمین دیده شدن و فروش یه بازی میشه ":) شینجی میکامی یکی ازون افراده ^_^ نمیدونی کیه میتونی ازینجا بخونی که بدونی!
میکامی بعد از پخت و پز جهان رزیدنت اویل تو ساخت بازی های متنوعی مثل god hand و Vanquish نقش کلیدی داشت و نشون داد تو ساخت یه گیمپلی خلاقانه اوستا کاره ×) هرچند با ساخت استودیو تانگو گیم فهمیدیم تو مدیریت مالی اوستا کار نیست :/
تانگو گیم از زیرمجموعه های زینمکس یعنی ناشر DOOM, Fallout و WOLFENSTEIN بوده که مایکروسافت خرپول همرو با جاش میخره میذاره تو سبد کشور گشایی هاش اما کِشِ چه گشایی -.- تانگو با توسعه سری evil within دوتا بازی خوش ساخت و وحشت آفرین تو کارنامه داشت و خریدش توسط مایکروسافت باعث شد همه بگن عههه چه باحال تیم بخچال سازی هم به ژاپن توجه کردن ":)
میکامی با هدایت جوانان جویای نام و مشتاق گیم سازی بازی های خیلی خوبی مثل Ghostwire: Tokyo و Hi-Fi Rush ساخت که این آخری رو صرفا کمک دست بود ولی بازی عجیب ترکوند! یعنی استارفیلد که امید مایکروسافت بود زیــــــاد پخت و پزی عالی نشد ولی این بازی کم هزینه، فان و موزیکال با رضایت منتقد جماعت و چندین جایزه همرو قانع کرد که تانگو گیم کارش درسته.

بعد مایکروسافت تعطیلش کرد :)
میدونی شما چه بازی بد تولید کنی و مثل گربه چکمه پوش به هیئت مدیره نگاه کنی، چه بازی خوب تولید کنی و فاز لاتی بگیری در هر دو حالت ممکنه درد تخته بشه. چرا؟ چون این بازی، بازی بیزنس و پوله ":)
اگه دوست دارید تاثیر سرمایه داری رو گیم رو بدونید به این دست مقـــــاله ها برید.
میکامی سال 2023 از تانگو رفت، به گفته خودش همه انتظار داشتن بازی ترسناک بسازه و خودش واقعا زده شده بود ازین سبک. رفت که بچه ها در نبودش بازی های متنوع تری بسازن و یه وقت محدود نشن -.× اما چند تا مشکل به جا موند.
های فای راش خیلی خوب عمل میکرد ولی اعضای استودیو رو میکامی تعصب داشتن و میگفتن ما میکامی میخوایم :( مایکروسافتم که بعد خرید 70 میلیارد دلاری اکتیویژن دیگه واقعا باید هزینه هارو کم میکرد که جبران شه گفت خب، با این پیشنهاد چطورید؟ گفتن نه! گفت خب این یکی چی؟ گفتن نه آخرشم گفت جهنم اصن بهتر! تعطیل :/
🗡☘🗡
خب همراهان و گیم دوستان، اینطوریه که مدیریت ها و بازی ساز ها همواری در دودنیای متفاوت زندگی میکنن، یکی پول رو میبینه اون یکی هنر و همیشه این وسط یکی میکشه کنار...
خیلی وقتا استودیو های بازی سازی به خاطر اشتباهات اعضای خودشون ورشکست میشن ولی هدفم ازین متن نشون دادن تاثیر مدیریت شرکت های بزرگ رو استودیو ها و مجموعه اشونه، اونا شمارو میخرن، فرانچایز شما مال اونا میشه، اولویت ها تغییر میکنه و یا ممکنه روح بازی سازی رو بفهمن یا طمع مال دنیا کورشون کنه و باهاتون مونوپولی بازی کنن.
اگه دوست دارد بازم استودیو نابود شده معرفی کنم یا استودیویی میشناسید بگید براش پارت دوم توسعه بدم ":)
.
.
تا بعد (o′┏▽┓`o)