ایـــکســـــ پــــــــــی

مرحله بعدی میشه " آغاز ماجراجویی و آشنایی با دشمنا و دوستا "

اینو تو چند تا بازی دیدید ؟

مثال میزنم :) Resident evil 4

وقتی لیان اسکندی مجبوره دختر رئیس جمهور رو از یه روستا تو اسپانیا نجات بده و تو این راه با دشمنا آشنا میشه :)

مثال بعدی :) devil my cry dmc

وقتی دانته (توجه کنید این نسخه شامل نسخه های اصلی این مجموعه نیست و یه استدیو دیگه اینو ساخت ، دیگم ادامه نداد ) خلاصه دانته عیاش و بی شعور و ولگرد قانع میشه که وارد ماجرا بشه و شیطان بزرگ رو شکست بده تو این راه اولین دشمنی که باهاش روبرو میشه :)

اونجا خیلی با اعتماد به نفس و کنجکاو رفتار میکنه طوری سیس میگیره که باو اینکه مالی نیست . از همین جا تم کلی بازی مشخصه، اونم اینکه دانته یه تنه همرو حریفه ^_^

البته باس های سخت و کمر شکن هم میان ها !

ولی منظورم اینکه شخصیت کلی کاراکتر اینجا معلوم میشه که اعتماد به نفسش چطوره، رفتارش با دشمنا چطوره و ازین قبیل چرا

مثال سوم :) dark souls

اونا که اهل دارک سولز هستن میدونن بازی هایی که میازاکی میسازه راهنما ندارن ، اولین هیولای دارک سولز اونقدر سخته که یه میم معروف دربارش هست

اینکه هیچ کس برای اولین بار نمیدونه چطوری بکشتش و میمیره :)

مگه اون دوستانی که از داداششون کمک گرفتن -.-

رویارویی با دشمن و دوست اگه درست و تمیز انجام بشه میتونه حس و حال گیم رو همونجا تعیین کنه . اینروزا تو اکثر بازی ها که قابلیت کوآپ هم دارن (یعنی چند نفره بازی کردن) میبینیم که کسی به این موضوع اهمیت نمیده :(

بازی هایی که انگار از قبل معلومه توشون قراره چی بشه و مارو میندازن داخل یه کوه دشمن، شخصیت های بازی تو کاور قیافه شون معلومه ، نمیدونم تاحالا توجه کردین ؟

همه دارن میخندن :/

البته این فقط فانه ، سبک این گیم ها فزق داره و برعکس ما تو بازی های دارک تر ازین چیزا نداریم ، ممکنه هم داشته باشیم :) شما چه مدلی دوست دارید ؟

همونطور که گفتم ، همه چیز در مسیر رشد شخصیته ...

شخصتی که رشد و تغییر نکنه تک بعدیه